Hierarchia kościoła akolickiego

Boski Imperator - niegdyś człowiek, obecnie jedyny Prawdziwy Bóg wszechświata. Wstąpił na niebiosa i jego duch strzeże wszystkich wiernych dając im siłę do walki z wszystkimi wrogami ludzkości.

Popius – zwany Ojcem Świętym lub też ”Patris Sanctius”, szef wybierany przez konklawe Kolokwiałów. Strój to biała toga i złoty czepiec w kształcie ust rybich. Popius jest namiestnikiem Boskiego Imperatora na ziemi, ale jednocześnie jest ważniejszy od niego ponieważ ma moc dowolnej interpretacji i zmiany zasad wiary. Istnieje dogmat o nieomylności Popiusa. Może nim być tylko mężczyzna.

Kolokwiał – każda prowincja posiada jednego Kolokwiała. To najwyższy zwierzchnik religii akolickiej. Decyduje o biskupach.

Arcybiskup – zarządza biskupami

Biskup- zarządza wiarą na terenie grodu i przyległych okolic.

Nieboszcz – odpowiedzialny za parafię, nekromanta.

Pestariusz – pomocnik Nieboszcza, odpowiedzialny za zarazy i plagi.

Nuncjusz – propaganda i likwidacja konkurencyjnych sekt.

Zakonnik i Zakonnica – kasta pasożytnicza która za pieniądze ze skarbca państwa robi dosłownie nic prócz orgii, obżarstwa i pastwienia się nad pospólstwem.

Ojciec - szeregowy kapłan, ślubujący celibat oraz całkowicie ślepe posłuszeństwo Kościołowi.

Ministrant – nieletni chłopiec służący do mszy oraz do zaspokajania różnych potrzeb Ojców.

Kult Matki Boskiego Imperatora
Nowe podejście teologiczne religii akolickiej dąży do wyeksponowania, a nawet zrównania roli Matki Boskiego Imperatora z rolą samego Boskiego Imperatora.
To ona go urodziła, wykarmiła, czuwała nad nim gdy był młody.
Istnieje dogmat zakładający, że Boski Imperator powołał swoją Matkę w czasie wniebowstąpienia. Coraz częstsze głosy wśród akolitów ukazują ją jako stojącą za Boskim Imperatorem, który słucha się jej rad.

Guiltimus I to pierwszy Popius religii akolickiej wyznającej Boskiego Imperatora. Jest jednym z dwunastu Senatorów mających dostęp do samego Boskiego Imperatora. Jego prowincją jest Dacja.
Teolodzy akoliccy coraz częściej wykazują w swoich wywodach a służalcy klechowie głoszą to publicznie ludowi, że tylko Popius Guiltimus I jest jedynym i prawdziwym pośrednikiem między Boskim Imperatorem a ludem. Pozostałych jedenastu to uzurpatorzy, którzy albo niebawem dołączą do religii akolickiej albo zostaną unicestwieni mocą samego Imperatora.
Popius prowadzi bardzo agresywną acz rozważną politykę, stąd w jego obecności zawsze można natknąć się na jego najbardziej fanatycznie oddanych doradców, którymi są:
Pesilis, honorowy przywódca i szara eminencja Ligi Grzeszników
Faminis, nigdy nie potwierdzony szef Gildii skrytobójców Oko

Jednym z najbardziej opiewanych osiągnięć Popiusa Guiltimusa I jest tak zwana krucjata dziecięca. Otóż Popius ogłosił iż Jeruzalem może zostać odbitę z rąk moszlametan wyłącznie krwią niewinnych istot a zatem dzieci. Wizję tą zesłała mu we śnie Matka Boskiego Imperatora. Blisko sto tysięcy dzieci w wieku od 5 do 12 lat wzięło w niej udział. Moszlametanie bardzo szybko rozprawili się z nieuzbrojonymi podrostkami gwałcąc, mordując i niewoląc wszystkich. Jednakże świat usłyszał inną wersję. Sam Boski Imperator wziął wszystkich uczestników krucjaty do siebie.
Każdy głoszący wersję o masakrze zostaje ścigany i eliminowany przez służby kościelne.