Jedni twierdzą, że eksperyment, który przeprowadzono 28 października 3443 roku, wymknął się spod kontroli. Inni twierdzą, że do żadnego eksperymentu w ogóle nie doszło, a historia zniknięcia reptiliońskiego galeonu Eldridge jest od początku do końca wyssana z palca.

Eksperyment którego ponoć nie było przeszedł do historii jako Eksperyment Sathaderyjski, lub Projekt Tęcza. Przeprowadzony został przez Marynarkę Wojenną Zjednoczonego Imperium Reptiliońskiego, a oparto go na badaniach i obliczeniach takich naukowców jak Albert Zveinstein oraz dwaj inni wybitni naukowcy: Jan von Neumann i Saisla Tan Sla. Oficjalne, czy też półoficjalne źródła mówią, że chodziło o stworzenie skutecznej obrony przed stosowanymi w czasie wojny minami magicznymi.

Min takich używała na masową skalę marynarka wojenna Imperia Imperialis. Miny reagowały na pole magiczne, które generowały wokół siebie duże, reptiliońskie okręty. Miny były przyciągane przez kadłub, po czym wybuchały w jego bezpośredniej bliskości, najczęściej zatapiając, lub ciężko uszkadzając statek.

Aby się przed tym chronić reptilioni musieli wymyślić sposób na odmagicznienie kadłubów. Sęk w tym, że żadna metoda nie była skuteczna – okręt przemieszczał się bowiem z miejsca na miejsce, zmieniało się więc ciągle ziemskie pole magiczne wokół niego, a także pole magiczne samego statku. Postanowiono więc użyć nie jednej, ale trzech generatorów magii zestrojonych ze sobą „w fazie”. Miało to – przynajmniej teoretycznie – uczynić okręt niewidzialnym dla min wroga.

Być może jednak chodziło o cos więcej. Istnieją podejrzenia że armia chciała zbadać właściwości jednorodnego pola magicznego – podstawy teoretyczne tego eksperymentu opracował sam Zveinstein. W teorii takie nieznane wcześniej nauce pole mogłoby odchylać promienie światła, czyli dosłownie sprawiać, że obiekty stają się niewidzialne. Tego rodzaju kamuflaż byłby nieocenioną pomocą w czasie działań wojennych.

Jednostką, która miała wziąć udział w eksperymencie był galeon, stacjonujący w Bazie Sił Morskich Imperium Reptiliońskiego w porcie Sathaderyjskim. Okret był nowy – wodowano go w czerwcu 3443 roku. Na dzień przeprowadzenia testów wybrano zaś 28 października.
Co się wydarzyło tego dnia? Tu wersji jest przynajmniej kilka. Większość z nich opiera się na relacji człowieka, który był ponoć naocznym świadkiem eksperymentu – sir Reda Jelka.
Według relacji okręt tuż po rozpoczęciu eksperymentu spowiła mgła – jedne źródła podają, że koloru szarego, inne – że zielonego. Chwilę potem nastąpił błysk światła, po czym okręt stał się całkowicie niewidoczny. Albo niemal całkowicie, bo tu znów niektóre źródła mówią o widocznych zarysach kadłuba.

Podczas tego eksperymentu gdy zielona mgła się uniosła statek nie tylko był niewidoczny dla operatorów reptiliońskich ale także był niewidoczny gołym okiem; jedna z wersji wydarzeń wspomina o widocznych jedynie zarysach kadłuba oraz o wgłębionym śladzie w wodzie, w miejscu gdzie znajdował się kadłub jednostki.

Kiedy pole wyłączono statek pojawił się na powrót. Okazało się jednak, że nie wszystko poszło tak jak powinno: kilku marynarzy, którzy w trakcie eksperymentu przemieszczali się po statku, zostało podobno „wtopionych” w elementy kadłuba. Ich kończyny, a nawet całe ciała zespoliły się ze stalowymi i drewnianymi elementami konstrukcji. Nie można ich było uratować, pozostało jedynie skrócić ich męczarnie. Nic dziwnego, że ich koledzy widząc to doznali głębokiego szoku. Wielu zapadło ponoć na ciężkie choroby psychiczne, tak iż po dzień dzisiejszy grupy zdegenerowanych reptilionów-renegatów nękają atakami pirackimi na wodach całego świata.

Rzecz jasna są to niepotwierdzone relacje. Oficjalnie rząd reptilioński zaprzeczył tragedii, tłumacząc że na pokładzie dokonano zwykłych badań pola magicznego. Po zakończeniu eksperymentu naukowcy wrócili do badań – Zveinstein nadal pracował nad teorią jednolitego pola magicznego, ale ostatecznie wycofał się z badań. Wydarzenia z 28 października 3443 roku nigdy nie zostały potwierdzone przez naukowców i historyków.

Jednak nieoficjalnie od samego początku legenda związana z Projektem Tęcza żyje własnym życiem. Początkowo pisały na ten temat reptiliońskie archiwa, potem temat zaczęli zgłębiać rozmaici kultyści i grupy wyznaniowe. Powoływano się m.in. na naocznych świadków, czyli marynarzy bliźniaczego galeonu Suruseth stacjonującego tuż obok Eldridge. Do dziś tajemnica znikającego okrętu budzi ciekawość. I oczekuje wyjaśnienia.